Η αυτοφαγία (που σημαίνει "τρώει τον εαυτό της") είναι ένας από τους βασικούς κυτταρικούς μηχανισμούς. Επιτρέπει την ελεγχόμενη διάσπαση των τμημάτων του κυττάρου που δεν λειτουργούν ή δεν χρειάζονται. Τα τμήματα του κυττάρου μπορούν στη συνέχεια να ανακυκλωθούν όπως απαιτείται.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να συμβεί αυτό. Τα στοχευμένα τμήματα του κυττάρου μπορούν να απομονωθούν από το υπόλοιπο κύτταρο σε ένα αυτοφαγοσωμάτιο (ένα διπλής μεμβράνης κυστίδιο). Το αυτοφαγοσωμάτιο συγχωνεύεται με τα λυσοσώματα και το περιεχόμενό του διασπάται και ανακυκλώνεται. Στην ακραία περίπτωση λιμοκτονίας, η διάσπαση των κυτταρικών συστατικών προάγει την κυτταρική επιβίωση διατηρώντας τα επίπεδα κυτταρικής ενέργειας.

Η ονομασία "αυτοφαγία" επινοήθηκε από τον Βέλγο βιοχημικό Christian de Duve το 1963. Ο εντοπισμός γονιδίων που σχετίζονται με την αυτοφαγία στη ζύμη τη δεκαετία του 1990 επέτρεψε στους ερευνητές να καταλάβουν τους μηχανισμούς της αυτοφαγίας. Αυτό οδήγησε στην απονομή του βραβείου Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής το 2016 στον Ιάπωνα ερευνητή Yoshinori Ohsumi.