Η Διάσκεψη του Wannsee ήταν μια συνάντηση ανώτερων μελών της ναζιστικής γερμανικής κυβέρνησης. Πραγματοποιήθηκε στο προάστιο Wannsee του Βερολίνου στις 20 Ιανουαρίου 1942. Η διάσκεψη επρόκειτο να ενημερώσει τους επικεφαλής των κυβερνητικών υπηρεσιών που ασχολούνταν με τους Εβραίους, ότι ο Αδόλφος Άιχμαν είχε τεθεί επικεφαλής της "Τελικής Λύσης του Εβραϊκού Ζητήματος" (στα γερμανικά: "die Endlösung der Judenfrage"). Αναμενόταν να δώσουν στο σχέδιο την πλήρη υποστήριξή τους. Ο Χάιντριχ παρουσίασε ένα σχέδιο για την απομάκρυνση του εβραϊκού πληθυσμού της Ευρώπης και της γαλλικής Βόρειας Αφρικής (Μαρόκο, Αλγερία και Τυνησία) στις κατεχόμενες από τη Γερμανία περιοχές της ανατολικής Ευρώπης. Όσοι άνθρωποι ήταν κατάλληλοι, θα εργάζονταν σε έργα οδοποιίας. Αναμενόταν ότι θα εργάζονταν μέχρι θανάτου. Οι επιζώντες θα εκτελούνταν όταν θα τελείωναν τα έργα. Το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε ποτέ όπως είχε προγραμματιστεί, καθώς βασιζόταν στη συνέχιση της γερμανικής κατοχής των πολωνικών και σοβιετικών εδαφών. Αντ' αυτού, καθώς ο σοβιετικός στρατός απώθησε σταδιακά τις γερμανικές γραμμές, οι περισσότεροι Εβραίοι της κατεχόμενης από τους Γερμανούς Ευρώπης στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ή θανάτου ή σκοτώθηκαν εκεί που ζούσαν. Λόγω της προσπάθειας του ιστορικού Joseph Wulf, το Σπίτι του Wannsee, όπου πραγματοποιήθηκε το συνέδριο, είναι σήμερα ένα Μνημείο Ολοκαυτώματος.