Ολισμός είναι η ιδέα ότι τα φυσικά συστήματα (φυσικά, βιολογικά, χημικά, κοινωνικά, οικονομικά, νοητικά, γλωσσικά κ.λπ.) και οι ιδιότητές τους πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ολότητα και όχι ως συλλογή μερών. Αυτό συχνά περιλαμβάνει την άποψη ότι τα συστήματα λειτουργούν κατά κάποιο τρόπο ως ολότητες και ότι η λειτουργία τους δεν μπορεί να γίνει πλήρως κατανοητή μόνο από την άποψη των συστατικών τους μερών.

Ο αναγωγισμός θεωρείται συχνά ως το αντίθετο του ολισμού. Ο αναγωγισμός στην επιστήμη λέει ότι ένα πολύπλοκο σύστημα μπορεί να εξηγηθεί με αναγωγή στα θεμελιώδη μέρη του. Για παράδειγμα, οι διαδικασίες της βιολογίας μπορούν να αναχθούν στη χημεία και οι νόμοι της χημείας εξηγούνται από τη φυσική.

Ο κοινωνικός επιστήμονας και ιατρός Νικόλαος Α. Χρηστάκης εξηγεί ότι "τους τελευταίους αιώνες, το καρτεσιανό σχέδιο της επιστήμης ήταν να διασπάσει την ύλη σε όλο και μικρότερα κομμάτια, στην αναζήτηση της κατανόησης. Και αυτό λειτουργεί, σε κάποιο βαθμό... αλλά το να συναρμολογήσεις τα πράγματα ξανά προκειμένου να τα κατανοήσεις είναι πιο δύσκολο και συνήθως έρχεται αργότερα στην εξέλιξη ενός επιστήμονα ή στην εξέλιξη της επιστήμης".