Το Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας, το οποίο στις Πράξεις της Ένωσης του 1707 ονομάστηκε Μεγάλη Βρετανία και περιγράφηκε ως "Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας" και "Ένα Βασίλειο", ήταν κράτος των Βρετανικών Νήσων στη Δυτική Ευρώπη, που υπήρχε από το 1707 έως το 1800. Δημιουργήθηκε με τη συνένωση του Βασιλείου της Σκωτίας και του Βασιλείου της Αγγλίας, σύμφωνα με τις Πράξεις της Ένωσης, για τη δημιουργία ενός ενιαίου βασιλείου που περιελάμβανε ολόκληρο το νησί της Μεγάλης Βρετανίας και πολλά νησιά γύρω από αυτό. Ένα νέο ενιαίο κοινοβούλιο και μια νέα κυβέρνηση, με έδρα το Ουέστμινστερ στο Λονδίνο, ήλεγχε τη νέα χώρα. Τα δύο προηγούμενα βασίλεια της Σκωτίας και της Αγγλίας βρίσκονταν σε προσωπική ένωση, έχοντας τον ίδιο αρχηγό κράτους από τότε που ο Ιάκωβος ΣΤ', βασιλιάς της Σκωτίας, έγινε βασιλιάς της Αγγλίας το 1603 μετά τον θάνατο της βασίλισσας Ελισάβετ Α'.
Το 1801, με την Πράξη της Ένωσης του 1800, το Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και το Βασίλειο της Ιρλανδίας ενώθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας μετά την καταστολή της Ιρλανδικής εξέγερσης του 1798.