Στη ρωμαϊκή μυθολογία, οι Parcae (ενικός αριθμός, Parca) ήταν οι θηλυκές προσωποποιήσεις του πεπρωμένου. Στα αγγλικά συχνά αποκαλούνται Μοίρες. Το αντίστοιχό τους στην Ελλάδα ήταν οι Μοίρες. Έλεγχαν το "νήμα της ζωής" κάθε θνητού και αθάνατου. Ακόμη και οι θεοί φοβόντουσαν τις Parcae.

Τα ονόματα των τριών Parcae ήταν:

  • Nona (το ελληνικό ισοδύναμο Clotho), η οποία έπλεξε το νήμα της ζωής στην ατράκτου της,
  • Decima (ελληνιστί Λάχεσις), που μετρούσε το νήμα της ζωής,
  • Morta (ελληνιστί Άτροπος), που έκοβε το νήμα της ζωής και επέλεγε τον τρόπο με τον οποίο θα πέθαινε ένα άτομο.

Τα παλαιότερα γνωστά έγγραφα σχετικά με αυτές τις θεότητες είναι τρεις μικρές στήλες (cippi). Βρέθηκαν κοντά στο αρχαίο Λαβίνιο λίγο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Έχουν την επιγραφή:

Neuna fata, Neuna dono, Parca Maurtia dono

Καταγράφονται τα ονόματα των δύο από τις τρεις ρωμαϊκές Parcae (Neuna = Nona, Maurtia = Morta) και συνδέονται με την έννοια της fata.

Μια από τις πηγές για τις Parcae είναι οι Μεταμορφώσεις του Οβιδίου, II 654, V 532, VIII 452, XV 781.