Οι συζυγίες είναι μορφές ρημάτων που αλλάζουν ώστε να συμφωνούν με το υποκείμενο που κάνει την ενέργεια που περιγράφεται από το ρήμα. Συνήθως το μεγαλύτερο μέρος της λέξης παραμένει το ίδιο, αλλά οι καταλήξεις αλλάζουν. Τα περισσότερα συστήματα συζυγίας ακολουθούν κάποιο μοτίβο μέσα στη γλώσσα.

Παράδειγμα: ("manger" είναι το απαρέμφατο του ρήματος. Το απαρέμφατο είναι η μη συζευγμένη μορφή του ρήματος, κυριολεκτικά η μορφή "να κάνω" κάτι, όπως να περπατήσω, να παίξω, να φάω. Στα αγγλικά δεν λέμε "I like eat" πρέπει να πούμε "I like to eat". Τόσο στα αγγλικά όσο και στα γαλλικά ("J'aime manger") ο απαρέμφατος τύπος του ρήματος θα χρησιμοποιούνταν σε αυτή την περίπτωση.

Το μοτίβο εδώ είναι ότι το "er" αφαιρείται από το ρήμα και αντικαθίσταται με μια διαφορετική κατάληξη ανάλογα με το υποκείμενο (ποιος τρώει). Αυτό το μοτίβο είναι καλό για πολλές γαλλικές συζυγίες, αλλά όχι για όλες, και σε άλλες γλώσσες, τα μοτίβα συζυγίας θα είναι πολύ διαφορετικά.