Ρήμα

Η λέξη ρήμα προέρχεται αρχικά από το *were-, μια πρωτο-ινδοευρωπαϊκή λέξη που σημαίνει "μια λέξη". Έρχεται στα αγγλικά μέσω του λατινικού verbum και του παλαιογαλλικού verbe.

Λεκτική φράση

Σε απλές προτάσεις, το ρήμα μπορεί να είναι μία λέξη: Η γάτα κάθισε στο χαλάκι. Ωστόσο, το ρήμα μπορεί να είναι μια φράση: Η γάτα θα καθίσει στο χαλάκι.

Οι λεκτικές φράσεις μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολο να αναλυθούν: Φοβάμαι ότι πρέπει να φύγω σύντομα. Φαίνεται να υπάρχουν τρεις λεκτικές φράσεις εδώ, οι οποίες σημαίνουν κάτι σαν Συγγνώμη, πρέπει να φύγω σύντομα.

Στα αγγλικά και σε πολλές άλλες γλώσσες, τα ρήματα αλλάζουν μορφή. Αυτό ονομάζεται κλίση. Τα περισσότερα αγγλικά ρήματα έχουν έξι κλιτές μορφές (βλ. πίνακα), αλλά το be έχει οκτώ διαφορετικές μορφές.

Θα πρέπει να παρατηρήσετε ότι ορισμένοι από τους τύπους των ρημάτων μοιάζουν ίδιοι. Μπορείτε να πείτε ότι έχουν το ίδιο σχήμα. Για παράδειγμα, ο απλός ενεστώτας και ο απλός τύπος του walk έχουν το ίδιο σχήμα. Το ίδιο ισχύει και για τον αόριστο και τον παρατατικό. Αλλά αυτές οι διαφορετικές μορφές μπορεί να έχουν διαφορετικό σχήμα σε άλλα ρήματα. Για παράδειγμα, ο απλός ενεστώτας του be είναι συνήθως are αλλά ο απλός τύπος είναι be. Επίσης, ο αόριστος του eat είναι ate, αλλά ο παρατατικός είναι eaten. Όταν αναζητάτε ένα ρήμα στο λεξικό, συνήθως αναζητάτε την απλή μορφή.

Μια αγγλική πρόταση πρέπει να έχει τουλάχιστον ένα ρήμα πρωτογενούς μορφής. Κάθε κύρια πρόταση μπορεί να έχει μόνο ένα ρήμα πρωτογενούς μορφής.

Τα αγγλικά έχουν δύο βασικά είδη ρημάτων: τα κανονικά ρήματα (που ονομάζονται λεξικά ρήματα) και τα βοηθητικά ρήματα. Η διαφορά μεταξύ τους έγκειται κυρίως στο πού μπορούν να μπουν σε μια πρόταση. Ορισμένα ρήματα ανήκουν και στις δύο ομάδες, αλλά υπάρχουν πολύ λίγα βοηθητικά ρήματα στα αγγλικά. Υπάρχουν επίσης δύο είδη βοηθητικών ρημάτων: τα modal ρήματα και τα non-modal ρήματα. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τα περισσότερα από τα αγγλικά βοηθητικά ρήματα και έναν μικρό αριθμό άλλων ρημάτων.

Υπάρχουν διάφορα βοηθητικά ρήματα:

• To do (κάνει, κάνει, έκανε)
• To be (am, is, are, was, were): Δημιουργεί προοδευτικό χρόνο
• Έχω (έχω, έχω, είχα): Δημιουργεί τέλειο χρόνο

Τα ακόλουθα ρήματα είναι βοηθητικά ρήματα.

• Μπορεί
• Θα μπορούσε να
• Μάιος
• Might
• Πρέπει

·          

• Θα πρέπει να

Τα βοηθητικά ρήματα κλίνονται επίσης για άρνηση. Συνήθως αυτό γίνεται με την προσθήκη not ή n't.

• Δεν θα έπρεπε να είσαι εδώ.
• Δεν είναι στο σπίτι.
• Δεν έχουμε ξεκινήσει ακόμη.

Χρήση του βοηθητικού do

Μερικές φορές το ρήμα κάνω χρησιμοποιείται μαζί με άλλα ρήματα. Δεν αλλάζει πραγματικά το νόημα, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να κάνει μια ισχυρή δήλωση.

• Μιλάω (Παρόν)
• Πήγα (Παρελθόν)

Χρησιμοποιείται επίσης στην άρνηση όταν δεν χρησιμοποιούνται άλλα βοηθητικά ρήματα.

• Δεν μιλάω (Παρόν)
• Δεν πήγα (Παρελθόν)

Μερικές φορές έρχεται πριν από το θέμα. Αυτό ονομάζεται αντιστροφή και συνήθως σημαίνει ότι η πρόταση είναι ερώτηση.

• Μιλάς; (Παρόν)
• Πήγες; (Παρελθόν)

Πολλές άλλες γλώσσες δεν χρησιμοποιούν το ρήμα κάνω ως βοηθητικό ρήμα. Χρησιμοποιούν τον απλό ενεστώτα για το do και τον απλό αόριστο ή τέλειο για το did.

Υπάρχουν τρία βασικά συστήματα που σχετίζονται με το ρήμα: ο χρόνος, η όψη και η διάθεση.

Ένταση

Ο χρόνος χρησιμοποιείται κυρίως για να δηλώσει πότε συμβαίνει το ρήμα: στο παρελθόν, στο παρόν ή στο μέλλον. Για να εξηγήσουμε και να κατανοήσουμε τον χρόνο, είναι χρήσιμο να φανταστούμε τον χρόνο ως μια γραμμή στην οποία τοποθετούνται ο παρελθοντικός χρόνος, ο παρών χρόνος και ο μελλοντικός χρόνος.

Ορισμένες γλώσσες έχουν και τους τρεις χρόνους, ορισμένες έχουν μόνο δύο και ορισμένες δεν έχουν καθόλου χρόνους. Τα αγγλικά και τα ιαπωνικά, για παράδειγμα, έχουν μόνο δύο χρόνους: τον αόριστο και τον ενεστώτα. Τα κινεζικά και τα ινδονησιακά ρήματα δεν δείχνουν χρόνο. Αντ' αυτού χρησιμοποιούν άλλες λέξεις στην πρόταση για να δείξουν πότε συμβαίνει το ρήμα.

Όψη

Η πτυχή συνήθως μας δείχνει πράγματα όπως αν η ενέργεια έχει τελειώσει ή όχι ή αν κάτι συμβαίνει τακτικά. Τα αγγλικά έχουν δύο όψεις: την προοδευτική και την τέλεια. Στα Αγγλικά, η όψη φαίνεται συνήθως με τη χρήση μετοχικών ρηματικών τύπων. Η όψη μπορεί να συνδυαστεί με τον ενεστώτα ή τον αόριστο.

Προοδευτική πτυχή

Τα αγγλικά χρησιμοποιούν το γερούνδιο-μετοχή, συνήθως μαζί με το βοηθητικό be (και τους τύπους am, is, are, was και were) για να δείξουν την προοδευτική όψη.

• Κοιμάμαι. (προοδευτικός ενεστώτας)
• Μελετούσε αγγλικά χθες το βράδυ. (αόριστος προοδευτικός)
• Θα πάει στο κατάστημα αύριο (μελλοντικά προοδευτικό)

Πολλές άλλες γλώσσες, όπως τα γαλλικά, δεν χρησιμοποιούν προοδευτικούς χρόνους.

• Τον έχω δει δύο φορές. (ενεστώτας τέλειος)
• Είχα ζήσει εκεί για τρία χρόνια. (τέλειος αόριστος)

Ο τέλειος αόριστος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εκφράσει μια μη πραγματοποιηθείσα ελπίδα, επιθυμία κ.λπ.

• Είχε σκοπό να φτιάξει ένα κέικ, αλλά του τελείωσε το αλεύρι.
• Ήθελε να του αγοράσει ένα δώρο, αλλά εκείνος αρνήθηκε.

Μετά το αν, το εύχομαι και το θα προτιμούσα, ο αόριστος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μιλήσουμε για γεγονότα του παρελθόντος που δεν συνέβησαν ποτέ.

• Μακάρι να είχα γεννηθεί όρθιος!
• Μακάρι να μου το είχες πει αυτό νωρίτερα.
• Θα προτιμούσα να είχες πάει κάπου αλλού.

Διάθεση

Τέλος, η αγγλική διάθεση παρουσιάζεται τώρα συνήθως με τη χρήση modal ρημάτων. Στο παρελθόν, τα αγγλικά είχαν ένα πλήρες σύστημα διάθεσης, αλλά αυτό έχει σχεδόν εξαφανιστεί εντελώς. Η υποτακτική διάθεση χρησιμοποιεί τώρα τον απλό τύπο. Υπάρχει επίσης μια μορφή του be που χρησιμοποιείται σε όρους για να δείξει ότι κάτι δεν ισχύει (π.χ. Αν ήμουν πουλί, θα πετούσα στην Καλιφόρνια).

Ορισμένα μέρη μιας πρότασης έρχονται φυσικά πριν ή μετά τα ρήματα, αλλά αυτά δεν είναι πάντα τα ίδια για όλα τα ρήματα. Τα κύρια μέρη της πρότασης είναι: υποκείμενο, αντικείμενο, συμπλήρωμα και τροποποιητής.

Θέματα

Σχεδόν όλες οι αγγλικές προτάσεις έχουν υποκείμενα, αλλά οι προτάσεις που είναι διαταγές (που ονομάζονται προστακτικές) συνήθως δεν έχουν καθόλου υποκείμενα. Ένα υποκείμενο έρχεται συνήθως πριν από ένα ρήμα, αλλά μπορεί επίσης να έρθει μετά από βοηθητικά ρήματα. Στα παρακάτω παραδείγματα, το υποκείμενο είναι υπογραμμισμένο και το κύριο ρήμα είναι με έντονη γραφή.

• Σας χρειαζόμαστε.
• Το φαγητό ήταν καλό.
• Το μικρό αγόρι με τα κόκκινα μαλλιά κοιμάται.
• Μπορείτε να δείτε το αυτοκίνητο;
• Έλα εδώ. (χωρίς θέμα)

Αντικείμενα

Πολλά ρήματα μπορούν να ακολουθούνται από ένα αντικείμενο. Αυτά τα ρήματα ονομάζονται μεταβατικά ρήματα. Στην πραγματικότητα, ορισμένα ρήματα πρέπει να έχουν αντικείμενο (π.χ. παίρνω), αλλά ορισμένα ρήματα δεν παίρνουν ποτέ αντικείμενο (π.χ. κοιμάμαι). Τα ρήματα που δεν παίρνουν αντικείμενο ονομάζονται ενδοτικά ρήματα. Ορισμένα ρήματα μπορούν να έχουν ακόμη και δύο αντικείμενα. Ονομάζονται ditransitive ρήματα. Στα παρακάτω παραδείγματα, το αντικείμενο είναι υπογραμμισμένο και το κύριο ρήμα είναι με έντονη γραφή.

• Κοιμάμαι. (χωρίς αντικείμενο)
• Του πήρα το βιβλίο.
• Του έδωσα το βιβλίο. (2 αντικείμενα)
• Είμαι ευτυχισμένος. (χωρίς αντικείμενο)
• Έγινα δάσκαλος. (συμπλήρωμα, όχι αντικείμενο)
• Κοιμήθηκα στο κρεβάτι μου (1 αντικείμενο)

Συμπληρώνει το

Ορισμένα ρήματα μπορούν ή πρέπει να ακολουθούνται από ένα συμπλήρωμα. Αυτά τα ρήματα ονομάζονται συνδετικά ρήματα ή συμπλέγματα. Στα παρακάτω παραδείγματα, το συμπλήρωμα είναι υπογραμμισμένο και το ρήμα είναι με έντονη γραφή.

• Είναι καλός.
• Είναι αγόρι.
• Αρρώστησε.
• Έγινε μάνατζερ.
• Φαίνεται ωραίο.

Τροποποιητές

Τα ρήματα μπορούν να τροποποιηθούν από διάφορους προσδιορισμούς, κυρίως επιρρήματα. Σημειώστε ότι τα ρήματα γενικά δεν χρειάζονται τροποποιητές- συνήθως είναι μια επιλογή. Στα παρακάτω παραδείγματα, το επίρρημα είναι υπογραμμισμένο και το ρήμα είναι με έντονη γραφή.

• Το αγόρι έτρεξε γρήγορα.
• Το ελεύθερα αιωρούμενο σχοινί τον χτύπησε.

Τα ρήματα λαμβάνουν επίσης συνήθως μια ποικιλία άλλων προσδιοριστών, συμπεριλαμβανομένων των προθέσεων.

Μερικές φορές ένα ρήμα και μια άλλη λέξη μπορεί να έχουν το ίδιο σχήμα. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορείτε συνήθως να δείτε τη διαφορά εξετάζοντας διάφορες ιδιότητες των λέξεων.

Ρήματα έναντι επιθέτων

Μερικές φορές ένα ρήμα και ένα επίθετο μπορεί να έχουν το ίδιο σχήμα. Συνήθως αυτό συμβαίνει με τις μετοχές. Για παράδειγμα, η μετοχή ενεστώτα ενδιαφέρον και το επίθετο ενδιαφέρον μοιάζουν το ίδιο. Τα ρήματα όμως διαφέρουν από τα επίθετα, επειδή δεν μπορούν να τροποποιηθούν με τα very, more ή most. Για παράδειγμα, μπορείτε να πείτε "Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον", οπότε ξέρετε ότι το ενδιαφέρον είναι επίθετο εδώ. Αλλά δεν μπορείτε να πείτε "Ο δάσκαλός μου με ενδιαφέρει πολύ στα μαθηματικά", επειδή σε αυτή την πρόταση το ενδιαφέρον είναι ρήμα. Από την άλλη πλευρά, αν δεν μπορείτε να αλλάξετε το ρήμα "είναι" σε "φαίνεται" ή "γίνεται", τότε μάλλον πρόκειται για ρήμα.

• Απομονώθηκε / Απομονώθηκε (το "απομονωμένος" είναι επίθετο)
• Η πόρτα άνοιγε / *Η πόρτα άνοιγε (το άνοιγμα είναι ρήμα)

Ρήματα έναντι ουσιαστικών

Το γερούνδιο-μέρος μερικές φορές μοιάζει με ουσιαστικό. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιείται ως υποκείμενο, όπως στο ακόλουθο παράδειγμα:

• Το τρέξιμο κάνει καλό.

Οι κύριες διαφορές μεταξύ αυτών των ρημάτων και των ουσιαστικών είναι: οι προσδιορισμοί, ο αριθμός και το αντικείμενο/συμπλήρωμα.

Τροποποιητές

Τα ρήματα δεν μπορούν γενικά να τροποποιηθούν από επίθετα και τα ουσιαστικά δεν μπορούν γενικά να τροποποιηθούν από επιρρήματα. Έτσι, στο "Το να τρέχεις τακτικά σου κάνει καλό", το τρέξιμο είναι ρήμα επειδή τροποποιείται από το τακτικά, ένα επίρρημα.

Αριθμός

Τα ρήματα δεν μπορούν να αλλάξουν αριθμό, οπότε αν μπορείτε να κάνετε τη λέξη πληθυντικό αριθμό, είναι ουσιαστικό και όχι ρήμα. Για παράδειγμα, "αυτή η ζωγραφιά είναι ωραία" μπορεί να αλλάξει σε "αυτές οι ζωγραφιές είναι ωραίες", οπότε η ζωγραφιά είναι ουσιαστικό. Αλλά το "το να ζωγραφίζεις δέντρα έχει πλάκα" δεν μπορεί να αλλάξει σε "το να ζωγραφίζεις δέντρα έχει πλάκα", οπότε εδώ είναι ρήμα.

Αντικείμενο/συμπλήρωμα

Πολλά ρήματα μπορούν να πάρουν αντικείμενα ή συμπληρώματα, αλλά τα ουσιαστικά δεν μπορούν. Έτσι, στο "το παρκάρισμα του αυτοκινήτου είναι δύσκολο", το παρκάρισμα είναι ρήμα επειδή παίρνει το αντικείμενο το αυτοκίνητο. Αλλά, αν πείτε, "δεν υπάρχει πάρκινγκ", το πάρκινγκ μπορεί να είναι ουσιαστικό επειδή δεν έχει αντικείμενο.

Ρήματα vs. προθέσεις

Ορισμένα ρήματα έχουν γίνει προθέσεις. Και πάλι, συνήθως μοιράζονται το ίδιο σχήμα με τις μετοχές. Εδώ είναι μερικά παραδείγματα:

• Δεδομένων των προβλημάτων, δεν νομίζω ότι πρέπει να πάμε.
• Έχουμε πολλούς βοηθούς, συμπεριλαμβανομένου του John.
• Σύμφωνα με το χάρτη, είμαστε εδώ.
• Πήγε στο νοσοκομείο μετά τον καυγά.

Η κύρια διαφορά μεταξύ ρημάτων και προθέσεων είναι ότι τα ρήματα έχουν υποκείμενο. Ακόμη και αν το θέμα δεν είναι γραμμένο, μπορείτε να καταλάβετε τι είναι. Οι προθέσεις δεν έχουν υποκείμενο.