Ο αυλικός έρωτας είναι μια ιδιαίτερη ιδέα της αγάπης που είχαν οι άνθρωποι στην Ευρώπη του Μεσαίωνα. Η λέξη "αυλή" σημαίνει τις αυλές όπου ζούσαν πρίγκιπες ή δούκες. Ο αυλικός έρωτας είναι συνήθως όταν ένας νεαρός άνδρας, που μπορεί να είναι χωρικός ή ακόμα και ένας απλός βασιλιάς, ερωτεύεται μια πλούσια κυρία και προσπαθεί να γίνει άξιος γι' αυτήν κάνοντας γενναία πράγματα ή τραγουδώντας όμορφα ερωτικά τραγούδια.

Η ιδέα του αυλικού έρωτα συναντάται σε πολλές λογοτεχνικές πηγές, π.χ. στα έργα των Geoffrey Chaucer, Dante, Gottfried von Strassburg, Walther von der Vogelweide, Wolfram von Eschenbach, Malory και William Shakespeare.