Το "Majulah Singapura" (στα μαλαισιανά "Εμπρός Σιγκαπούρη") είναι ο εθνικός ύμνος της Σιγκαπούρης. Συντέθηκε από τον Zubir Said το 1958 ως τραγούδι που θα τραγουδιέται σε επίσημες εκδηλώσεις που διοργανώνονται από το Δημοτικό Συμβούλιο της Σιγκαπούρης. Το 1959, το τραγούδι επιλέχθηκε ως ύμνος της Σιγκαπούρης, όταν αυτή απέκτησε το δικαίωμα να αυτοδιοικείται. Όταν η Σιγκαπούρη έγινε πλήρως ανεξάρτητο έθνος το 1965, το "Majulah Singapura" αναλήφθηκε επίσημα ως εθνικός ύμνος της Σιγκαπούρης.
Ο νόμος της Σιγκαπούρης ορίζει ότι ο ύμνος μπορεί να τραγουδιέται μόνο με τους αυθεντικούς μαλαισιανούς στίχους. Ωστόσο, υπάρχουν εγκεκριμένες από την κυβέρνηση μεταφράσεις των στίχων στις τρεις άλλες επίσημες γλώσσες της Σιγκαπούρης: Αγγλικά, Μανδαρινικά και Ταμίλ.
Ο εθνικός ύμνος εκτελείται ή τραγουδιέται τακτικά σε σχολεία και στρατόπεδα σε τελετές που πραγματοποιούνται στην αρχή ή/και στο τέλος κάθε ημέρας. Σε αυτές τις τελετές υψώνεται και υποστέλλεται επίσης η εθνική σημαία και λέγεται ο εθνικός όρκος.
Οι κάτοικοι της Σιγκαπούρης ενθαρρύνονται να τραγουδούν τον εθνικό ύμνο σε περιόδους εθνικής γιορτής ή σε σημαντικές εθνικές εκδηλώσεις, όπως στην παρέλαση της Εθνικής Ημέρας, σε τελετές εορτασμού της Εθνικής Ημέρας που διοργανώνονται από κυβερνητικές υπηρεσίες και εκπαιδευτικά ιδρύματα, όπως σχολεία και πανεπιστήμια, καθώς και σε αθλητικές εκδηλώσεις στις οποίες λαμβάνουν μέρος ομάδες της Σιγκαπούρης.