Στις 23 Νοεμβρίου 2016, ανακοινώθηκε ότι η DeVos ήταν η επιλογή του εκλεγμένου προέδρου Trump για να γίνει ο επόμενος υπουργός Παιδείας των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά τον διορισμό της, η DeVos δήλωσε: "Είναι τιμή μου να συνεργαστώ με τον εκλεγμένο πρόεδρο στο όραμά του να ξανακάνει την αμερικανική εκπαίδευση σπουδαία. Το status quo στην εκπαίδευση δεν είναι αποδεκτό".
Οι πρώην υποψήφιοι πρόεδροι Jeb Bush, Mitt Romney και Carly Fiorina χαρακτήρισαν αντίστοιχα την DeVos "εξαιρετική επιλογή", "έξυπνη επιλογή" και τον "μεταμορφωτικό ηγέτη που χρειάζονται οι μαθητές μας". Ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Ben Sasse δήλωσε ότι η DeVos "έχει κάνει καριέρα με το να αντιστέκεται σε ισχυρά και συνδεδεμένα ειδικά συμφέροντα για λογαριασμό των φτωχών παιδιών που πολύ συχνά ξεχνιούνται από την Ουάσινγκτον". Σε κύριο άρθρο γνώμης, η εφημερίδα Chicago Tribune έγραψε ότι "η DeVos έχει συμβάλει στην ηγεσία της εθνικής μάχης για την επέκταση των εκπαιδευτικών ευκαιριών για τα παιδιά".
Η ακρόαση για την επιβεβαίωση της DeVos είχε αρχικά προγραμματιστεί για τις 10 Ιανουαρίου 2017, αλλά αναβλήθηκε για μία εβδομάδα αφού το Γραφείο Κυβερνητικής Δεοντολογίας ζήτησε περισσότερο χρόνο για να εξετάσει τις οικονομικές της γνωστοποιήσεις. Η ακρόαση επιβεβαίωσης πραγματοποιήθηκε αργότερα στις 17 Ιανουαρίου.
Στις 7 Φεβρουαρίου 2017, η DeVos επικυρώθηκε από τη Γερουσία με 51-50, με τον αντιπρόεδρο Mike Pence να σπάει την ισοψηφία υπέρ του διορισμού της DeVos- ήταν η πρώτη φορά που αντιπρόεδρος το έκανε αυτό για διορισμό υποψήφιου υπουργού.
Η Betsy DeVos και η οικογένειά της ξοδεύουν εκατομμύρια για την προώθηση σχεδίων ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης. Πολύ πριν γίνει υπουργός Παιδείας, η Betsy DeVos χρησιμοποίησε τον πλούτο της οικογένειάς της για να ιδιωτικοποιήσει τα δημόσια σχολεία. Χρηματοδοτεί πολιτικούς που υποστηρίζουν συστήματα κουπονιών. Η DeVos κέρδισε την επικύρωση παρά τις 1,1 εκατομμύρια επιστολές και τα 80.000 τηλεφωνήματα από υποστηρικτές της NEA που προέτρεπαν τους γερουσιαστές να ψηφίσουν όχι. Ο αντιπρόεδρος Μάικ Πενς έδωσε την αποφασιστική ψήφο, για πρώτη φορά στην ιστορία του έθνους η ψήφος ενός αντιπροέδρου ήταν απαραίτητη για την έγκριση ενός υποψήφιου υπουργού.