Ο Βεσπασιανός (Titus Flavius Vespasianus, 17 Νοεμβρίου 9 μ.Χ. - 23 Ιουνίου 79), ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 69 μ.Χ. έως το 79.
Ο Βεσπασιανός ήταν ο ιδρυτής της δυναστείας των Φλαβίων, η οποία κυβέρνησε την αυτοκρατορία για ένα τέταρτο του αιώνα. Παρόλο που κατέλαβε την ύπατη εξουσία το 51 μ.Χ., ο Βεσπασιανός εκτιμήθηκε περισσότερο ως επιτυχημένος στρατιωτικός διοικητής. Πήρε μέρος στη ρωμαϊκή εισβολή στη Βρετανία το 43 μ.Χ.,σελ16 και στην εβραϊκή εξέγερση του 66 μ.Χ. σελ29-38
Ενώ ο Βεσπασιανός ετοιμαζόταν να πολιορκήσει την Ιερουσαλήμ κατά τη διάρκεια της τελευταίας εκστρατείας, ο αυτοκράτορας Νέρωνας αυτοκτόνησε, βυθίζοντας την αυτοκρατορία σε ένα έτος εμφυλίου πολέμου, γνωστό ως το Έτος των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων. Αφού οι αυτοκράτορες Γάλβας και Όθων πέθαναν με γρήγορη διαδοχή, ο Βιτέλιος έγινε αυτοκράτορας τον Απρίλιο του 69 μ.Χ.
Σε απάντηση, οι στρατοί στην Αίγυπτο και την Ιουδαία ανακήρυξαν τον Βεσπασιανό αυτοκράτορα την 1η Ιουλίου.p43 Στην προσπάθειά του για αυτοκρατορική εξουσία, ο Βεσπασιανός ένωσε τις δυνάμεις του με τον Μουκιανό, τον κυβερνήτη της Συρίας, και τον Πρίμο, στρατηγό στην Παννονία. Ο Πρίμος και ο Μυκιανός ηγήθηκαν των φλαβικών δυνάμεων εναντίον του Βιτέλιου, ενώ ο Βεσπασιανός απέκτησε τον έλεγχο της Αιγύπτου. Στις 20 Δεκεμβρίου, ο Βιτέλιος ηττήθηκε και την επόμενη ημέρα ο Βεσπασιανός ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τη ρωμαϊκή σύγκλητο.
Λίγες πραγματικές πληροφορίες σώζονται για τη διακυβέρνηση του Βεσπασιανού κατά τη διάρκεια των δέκα ετών που ήταν αυτοκράτορας. Η βασιλεία του είναι περισσότερο γνωστή για τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις, την επιτυχημένη εκστρατεία κατά της Ιουδαίας και διάφορα φιλόδοξα κατασκευαστικά έργα, όπως το Κολοσσαίο. Μετά το θάνατό του το 79, τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Τίτος.