Οι ιουδαιοαραβικές γλώσσες είναι μια συλλογή διαλέκτων της αραβικής γλώσσας που ομιλούνται από Εβραίους που ζουν ή ζούσαν παλαιότερα σε αραβόφωνες χώρες. Όπως και με τον υπόλοιπο αραβικό κόσμο, οι αραβόφωνοι Εβραίοι είχαν διαφορετικές διαλέκτους για τις διάφορες περιοχές όπου ζούσαν. Οι περισσότερες ιουδαϊκές αραβικές διάλεκτοι γράφονταν με τροποποιημένες μορφές του εβραϊκού αλφαβήτου, συχνά συμπεριλαμβάνοντας κουκκίδες συμφώνων από το αραβικό αλφάβητο για να φιλοξενήσουν φωνήματα που δεν υπήρχαν στο εβραϊκό αλφάβητο.
Σε αντίποινα για τον αραβοϊσραηλινό πόλεμο του 1948, οι Εβραίοι στις αραβικές χώρες υπέστησαν όλο και πιο ανυπόφορες διακρίσεις και βία, με αποτέλεσμα σχεδόν όλοι τους να καταφύγουν μαζικά στο Ισραήλ. Οι διάλεκτοι της αραβικής γλώσσας τους δεν ευδοκίμησαν στο Ισραήλ και οι περισσότερες εξαφανίστηκαν και αντικαταστάθηκαν από τη σύγχρονη εβραϊκή γλώσσα.
Κατά τον Μεσαίωνα, οι Εβραίοι στην ισλαμική διασπορά μιλούσαν μια διάλεκτο της αραβικής, την οποία έγραφαν με μια ελαφρώς προσαρμοσμένη εβραϊκή γραφή (αντί να χρησιμοποιούν την αραβική γραφή).
Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται ιουδαϊκή-αραβική και μπορεί να συγκριθεί τόσο με την Ladino (ιουδαϊκή-ισπανική) όσο και με την Yiddish (ιουδαϊκή-γερμανική).
Ορισμένα από τα σημαντικότερα βιβλία του μεσαιωνικού εβραϊκού λόγου γράφτηκαν αρχικά στα ιουδαϊκά-αραβικά, όπως επίσης και ορισμένα χαλαχικά έργα και βιβλικά σχόλια. Μόνο αργότερα μεταφράστηκαν στα μεσαιωνικά επιστημονικά εβραϊκά, ώστε να μπορούν να διαβαστούν από τους ασκεναζικούς Εβραίους της Ευρώπης. Σε αυτά περιλαμβάνονται τα εξής: