Η Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία (ή Ένωση, μετά το 1791 Κοινοπολιτεία της Πολωνίας) ήταν ένα κράτος της Πολωνίας και της Λιθουανίας που διοικούνταν από έναν κοινό μονάρχη. Η Κοινοπολιτεία αποτελούσε επέκταση της Πολωνο-Λιθουανικής Ένωσης, μιας προσωπικής ένωσης μεταξύ των δύο αυτών κρατών που υπήρχε από το 1386. Ήταν το μεγαλύτερο και ένα από τα πολυπληθέστερα κράτη της Ευρώπης του 16ου και 17ου αιώνα. Η Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία κάλυπτε περισσότερα εδάφη από τα σημερινά εδάφη της Πολωνίας και της Λιθουανίας. Τα εδάφη της Κοινοπολιτείας κάλυπταν επίσης όλα τα εδάφη της σημερινής Λευκορωσίας, ένα μεγάλο μέρος της Ουκρανίας και της Λετονίας και το δυτικό τμήμα της σημερινής Ρωσίας.
Η Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία είχε υψηλά επίπεδα εθνοτικής ποικιλομορφίας και θρησκευτικήςανεκτικότητας. Το μέγεθος της θρησκευτικής ελευθερίας ποικίλλει με την πάροδο του χρόνου.
Μετά από αρκετές δεκαετίες ευημερίας, εισήλθε σε μια περίοδο πολιτικής, στρατιωτικής και οικονομικής παρακμής. Η περίοδος αυτή έληξε με τον τελικό διαμελισμό της Πολωνίας το 1795. Η αυξανόμενη αδυναμία της οδήγησε στη διαίρεσή της από τους ισχυρότερους γείτονές της, την Αυστρία, την Πρωσία και τη Ρωσική Αυτοκρατορία.