Ο Κόλπος Μπάφιν (Inuktitut: Saknirutiak Imanga,) είναι μια περιθωριακή θάλασσα του Βόρειου Ατλαντικού Ωκεανού. Βρίσκεται μεταξύ της νήσου Μπάφιν και της νοτιοδυτικής ακτής της Γροιλανδίας. Συνδέεται με τον Ατλαντικό μέσω του στενού Ντέιβις και της θάλασσας του Λαμπραντόρ. Ο στενότερος Πορθμός Νάρες συνδέει τον Κόλπο Μπάφιν με τον Αρκτικό Ωκεανό.
Οι άνθρωποι ζούσαν στην περιοχή του κόλπου από το 500 π.Χ. περίπου. Πρώτα υπήρχαν οι Ντόρσετ και στη συνέχεια οι Θούλε και οι Ινουίτ. Οι Ευρωπαίοι έφτασαν εκεί το 1585. Ο William Baffin περιέγραψε λεπτομερώς τον κόλπο το 1616. Από αυτόν πήραν το όνομά τους ο κόλπος και το νησί. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να ταξιδέψουν στον κόλπο τον περισσότερο χρόνο λόγω της παγοκάλυψης και της μεγάλης ποσότητας επιπλεόντων πάγων και παγόβουνων στις ανοιχτές περιοχές.
Ο κόλπος Μπάφιν ήταν το επίκεντρο ενός σεισμού μεγέθους 7,3 βαθμών το 1933. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο γνωστό σεισμό βόρεια του Αρκτικού Κύκλου.


