Το αιματοκύλισμα της Στοκχόλμης (σουηδικά: Stockholms blodbad) ή σουηδική σφαγή (8-9 Νοεμβρίου 1520) ήταν η μαζική δολοφονία Σουηδών ευγενών από τον Δανό βασιλιά Χριστιανό Β' (1481-1559). Η Δανία, η Νορβηγία και η Σουηδία αποτελούσαν μέρος της Ένωσης του Κάλμαρ. Υπήρχε σύγκρουση στη Σουηδία μεταξύ εκείνων που υποστήριζαν την ένωση και εκείνων που ήθελαν ανεξαρτησία. Το 1520 ο Χριστιανός Β΄ είχε εισβάλει στη Σουηδία. Ο αντιβασιλέας της Σουηδίας, Στεν Στούρε ο νεότερος, σκοτώθηκε στη μάχη. Ο Χριστιανός Β΄ πολιόρκησε τη Στοκχόλμη για τέσσερις μήνες. Όταν η πόλη υποχώρησε, αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς και αποκεφάλισε 82 κορυφαίους Σουηδούς, συμπεριλαμβανομένων δύο επισκόπων για αίρεση. Ο λόγος για την αίρεση ήταν ότι οι κάτοικοι της Στοκχόλμης είχαν αντικαταστήσει τον αρχιεπίσκοπο Γκούσταβ Τρόλε- αυτό θεωρήθηκε έγκλημα κατά της Εκκλησίας. Το σώμα του Στούρε του νεότερου ξεθάφτηκε και κάηκε στην πυρά. Οι δολοφονίες εξόργισαν τους ανθρώπους τόσο πολύ που έγινε γνωστός ως "Κρίστιαν ο τύραννος". Τον έδιωξαν από τη Σουηδία το 1523.