Ο Πόντιος Πιλάτος (/ˌpɒn[άκυρη εισαγωγή: "(t)"]ʃəs ˈpaɪlət/ ή /ˌpɒnti. əs ˈpaɪlət/, λατινικά: Pontius Pīlātus, ελληνικά: Πόντιος Πιλάτος, Pontios Pīlātos) ήταν διοικητής της ρωμαϊκής επαρχίας της Ιουδαίας από το 26 μ.Χ. έως το 36 μ.Χ..

Ήταν ο έκτος εισαγγελέας της Ιουδαίας. Στη σύγχρονη εποχή είναι περισσότερο γνωστός ως ο άνθρωπος που προήδρευσε στη δίκη του Ιησού και διέταξε τη σταύρωσή του.

Ο Πιλάτος εμφανίζεται και στα τέσσερα κανονικά χριστιανικά Ευαγγέλια. Ο Μάρκος, δείχνοντας ότι ο Ιησούς είναι αθώος για συνωμοσία κατά της Ρώμης, παρουσιάζει τον Πιλάτο ως εξαιρετικά απρόθυμο να εκτελέσει τον Ιησού. Η εβραϊκή ιεραρχία ήταν υπεύθυνη για τον θάνατό του. Στον Ματθαίο, ο Πιλάτος νίπτει τας χείρας του για τον Ιησού και τον στέλνει απρόθυμα στον θάνατό του. Στον Λουκά, ο Πιλάτος όχι μόνο συμφωνεί ότι ο Ιησούς δεν συνωμότησε εναντίον της Ρώμης, αλλά και ο βασιλιάς Ηρώδης δεν βρίσκει τίποτα προδοτικό στις πράξεις του Ιησού. Στον Ιωάννη, ο Ιησούς δηλώνει: "Η βασιλεία μου δεν είναι από αυτόν τον κόσμο" όταν κρατείται από τον Πιλάτο. (Ιωάννης 18:36)

Ο Τάκιτος αναφέρει στα Annales του (15,44): "Ο Christus, από τον οποίο προήλθε το όνομα, υπέστη την εσχάτη των ποινών κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Τιβέριου από έναν από τους εισαγγελείς μας, τον Πόντιο Πιλάτο".

Ο Φίλων της Αλεξάνδρειας (Leg. ad Caj. 38) και ο Φλάβιος Ιώσηπος (Antiq. 18:3, 4 και Bell. II:9, 2-4) τον αναφέρουν επίσης.

Τα βιογραφικά στοιχεία του Πιλάτου πριν και μετά το διορισμό του στην Ιουδαία είναι άγνωστα, αλλά έχουν παρασχεθεί από την παράδοση, η οποία περιλαμβάνει τη λεπτομέρεια ότι το όνομα της συζύγου του ήταν Προκούλα (έχει αγιοποιηθεί ως αγία στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία).

Η θητεία του Πιλάτου χρησιμεύει ως αξιόπιστο ιστορικό σημείο αναφοράς για το θάνατο του Ιησού.