Η Πράξη περί Συντάγματος του 1791 είναι ένας νόμος που εκδόθηκε από το βρετανικό κοινοβούλιο υπό τον βασιλιά Γεώργιο Γ' ως απάντηση στα αιτήματα των Πιστών της Ενωμένης Αυτοκρατορίας που ζητούσαν αιρετή εκπροσώπηση. Διαίρεσε μια βρετανική αποικία που ονομαζόταν Επαρχία του Κεμπέκ σε δύο ξεχωριστές επαρχίες. Την επαρχία του Άνω Καναδά που μετονομάστηκε έκτοτε σε Οντάριο και την επαρχία του Κάτω Καναδά που μετονομάστηκε έκτοτε σε Κεμπέκ. Σε κάθε μία δόθηκαν εκλεγμένοι αντιπρόσωποι για να ενημερώνουν την κυβέρνηση για το τι ήθελαν, οι οποίοι όμως δεν είχαν καμία πραγματική εξουσία.