Η Μεγάλη Σκοτεινή Κηλίδα (γνωστή και ως GDS-89) είναι μια σκοτεινή κηλίδα στον Ποσειδώνα, παρόμοια σε εμφάνιση με τη Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα του Δία. Ανακαλύφθηκε το 1989 από το σκάφος Voyager 2 της NASA. Αν και φαίνεται παρόμοια με την κηλίδα του Δία, η οποία είναι μια αντικυκλωνική καταιγίδα (είναι σαν τυφώνας), πιστεύεται ότι η Μεγάλη Σκοτεινή Κηλίδα είναι μια ατμοσφαιρική τρύπα παρόμοια με την τρύπα στο στρώμα όζοντος της Γης.

Ωστόσο, το εσωτερικό των μεγάλων σκοτεινών κηλίδων είναι ως επί το πλείστον απαλλαγμένο από σύννεφα και σε αντίθεση με την κηλίδα του Δία, η οποία διαρκεί εκατοντάδες χρόνια, η διάρκεια ζωής τους φαίνεται να είναι πολύ μικρότερη, καθώς σχηματίζονται και εξαφανίζονται μία φορά κάθε λίγα χρόνια περίπου. Με βάση τις εικόνες που ελήφθησαν από το Voyager και έκτοτε από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, ο Ποσειδώνας φαίνεται να περνάει λίγο περισσότερο από το μισό χρόνο του με μια Μεγάλη Σκοτεινή Κηλίδα.