Η σεισμική συμπεριφορά είναι μια εκτέλεση της ικανότητας μιας κτιριακής κατασκευής να διατηρεί τις οφειλόμενες λειτουργίες της, όπως η ασφάλεια και η λειτουργικότητα, κατά και μετά από ένα συγκεκριμένο σεισμό. Μια κατασκευή θεωρείται, κανονικά, ασφαλής εάν δεν θέτει σε κίνδυνο τη ζωή και την ευημερία των ατόμων που βρίσκονται μέσα ή γύρω της, καταρρέοντας μερικώς ή πλήρως. Μια κατασκευή μπορεί να θεωρηθεί λειτουργική εάν είναι σε θέση να εκπληρώσει τις λειτουργικές της λειτουργίες για τις οποίες σχεδιάστηκε.

Οι αρχαίοι οικοδόμοι πίστευαν ότι οι σεισμοί ήταν αποτέλεσμα της οργής των θεών (στην ελληνική μυθολογία, π.χ., ο κύριος "σεισμολόγος" ήταν ο Ποσειδώνας) και, ως εκ τούτου, δεν μπορούσαν να αντισταθούν οι άνθρωποι.

Σήμερα, η στάση των ανθρώπων έχει αλλάξει δραματικά, αν και τα σεισμικά φορτία, μερικές φορές, υπερβαίνουν την ικανότητα μιας κατασκευής να τα αντέξει χωρίς να σπάσει, μερικώς ή πλήρως.