Η πολιορκία του Λένινγκραντ, γνωστή και ως αποκλεισμός του Λένινγκραντ, ήταν μια πολιορκία του Λένινγκραντ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η πολιορκία ξεκίνησε στις 8 Σεπτεμβρίου 1941, όταν κόπηκε ο τελευταίος δρόμος προς την πόλη. Αν και οι Σοβιετικοί κατάφεραν να ανοίξουν ένα στενό μονοπάτι προς την πόλη στις 18 Ιανουαρίου 1943, η πολιορκία σταμάτησε μόλις στις 27 Ιανουαρίου 1944, 872 ημέρες μετά την έναρξή της. Θεωρείται ως μία από τις πιο καταστροφικές πολιορκίες που έγιναν ποτέ. Ήταν ίσως η πιο βαριά από άποψη απωλειών, σκοτώνοντας πάνω από 1 εκατομμύριο αθώους ανθρώπους. Επίσης, λόγω της πολιορκίας, δεν επιτρεπόταν η είσοδος τροφίμων στο Λένινγκραντ, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να τρώνε πράγματα όπως:

  • Γάτες
  • Πριονίδι
  • Άλογα
  • Επικόλληση ταπετσαρίας
  • Ανθρώπινη σάρκα (π.χ. μωρά)
  • Οτιδήποτε μπορούσε να διασωθεί και ήταν φαγώσιμο

Λόγω των γερμανικών επιχειρήσεων, δεν επιτρεπόταν η είσοδος ή η έξοδος από την πόλη σε ανθρώπους ή φορτηγά με εφόδια, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να μένουν χωρίς τρόφιμα συχνά για εβδομάδες ή μήνες.