Το Deinococcus radiodurans είναι ένα θετικό κατά γραμμάριο, μη κινητικό, ερυθρόχρωμο βακτήριο. Αρχικά εντοπίστηκε ως μολυσματική ουσία ακτινοβολημένου κρέατος σε κονσέρβα το 1956.

Ο Deinococcus radiodurans διαθέτει συστήματα για την επιδιόρθωση του DNA, την εξαγωγή βλαβών του DNA και τον γενετικό πλεονασμό. Μπορεί να ανακάμψει από την αποξήρανση (απώλεια νερού) και την ασιτία. Έχει πολύ υψηλή ανοχή σε μορφές ακτινοβολίας όπως η ακτινοβολία γάμμα. Είναι μέχρι στιγμής γνωστός ως ο πιο ανθεκτικός στη ραδιενέργεια οργανισμός. Η αναγωγάση της θειορεδοξίνης είναι ένα ένζυμο που βρίσκεται στην αντίδραση των κυττάρων σε σπασίματα διπλής έλικας του DNA.

Το D. radiodurans διαθέτει μια αλληλουχία γονιδίων που κωδικοποιεί μια πρωτεΐνη που μοιάζει πολύ με το ένζυμο RecD που βρίσκεται στο E. coli. Αυτό το σημαντικό εύρημα υποδηλώνει ότι αυτή η πρωτεΐνη που μοιάζει με την RecD στο D. radiodurans αποτελεί σημαντικό μέρος του συστήματος επιδιόρθωσης που χρησιμοποιεί.

Μπορεί να είναι δυνατόν να γίνουν άλλα βακτήρια τόσο ανθεκτικά στην ακτινοβολία όσο το D. radiodurans, αλλάζοντας τη γενετική τους. Μια ερευνητική ομάδα στην Κίνα προσπαθεί να εισάγει μια εκφραστική ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη Mn-SOD από το D. radiodurans σε E.coli BL21. Η πραγματική πρόκληση εδώ είναι να καταστεί η πρωτεΐνη αυτοσυντηρούμενη στο νέο είδος. Η ομάδα έχει "παράσχει τις βάσεις για περαιτέρω μελέτες και εφαρμογές της ανασυνδυασμένης Mn-SOD".