Η αυτοκρατορία των Σελευκιδών ήταν ένα ελληνιστικό (ή αρχαιοελληνικό) διάδοχο κράτος της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Στη μεγαλύτερη έκτασή της, η αυτοκρατορία κάλυπτε την κεντρική Ανατολία, το Λεβάντε, τη Μεσοποταμία, την Περσία, το Τουρκμενιστάν, το Παμίρ και την κοιλάδα του Ινδού.

Κατά κύριο λόγο, ήταν ο διάδοχος της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών της Περσίας και ακολουθήθηκε από την κατάκτηση και την κυριαρχία του Ισλαμικού Χαλιφάτου (αυτοκρατορία Ρασιντούν), από το 650 έως το 660 μ.Χ.. Αργότερα, μεγάλο μέρος αυτής της περιοχής έγινε μέρος της αυτοκρατορίας των Ομαγιάδων και στη συνέχεια της αυτοκρατορίας των Αββασιδών.

Υπήρξαν πάνω από 30 βασιλιάδες της δυναστείας των Σελευκιδών από το 323 έως το 63 π.Χ.