Η Γερμανόφωνη Κοινότητα του Βελγίου (Deutschsprachige Gemeinschaft Belgiens, συντομογραφία DGB) είναι μία από τις τρεις ομοσπονδιακές κοινότητες του Βελγίου. Αποτελεί το κύριο μέρος των λεγόμενων Ανατολικών Καντονίων (γερμανικά: Ost-Kantone) του Βελγίου. Έχει έκταση 854 km2 (329,7 τετραγωνικά μίλια), και πληθυσμό πάνω από 73.000 κατοίκους, εκ των οποίων σχεδόν το 100% είναι γερμανόφωνοι (παραδοσιακά ριποριανόφωνοι).

Η πρωτεύουσά της είναι η Έουπεν, ανήκει στην επαρχία της Λιέγης και συνορεύει με τις Κάτω Χώρες, τη Γερμανία και το Λουξεμβούργο.

Η περιοχή ήταν γνωστή ως Eupen-Malmedy και σήμερα ονομάζεται Ανατολικά Καντόνια. Αποτελείται από τη γερμανόφωνη κοινότητα και τους δήμους Malmedy και Waimes (Weismes), οι οποίοι ανήκουν στη γαλλόφωνη κοινότητα του Βελγίου.

Τα Ανατολικά Καντόνια αποτελούσαν μέρος της επαρχίας του Ρήνου της Πρωσίας στη Γερμανία μέχρι το 1920, αλλά προσαρτήθηκαν από το Βέλγιο μετά την ήττα της Γερμανίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και τη Συνθήκη των Βερσαλλιών που ακολούθησε. Έτσι έγιναν επίσης γνωστά ως cantons rédimés, "εξαγορασμένα καντόνια". Η συνθήκη ειρήνης των Βερσαλλιών απαιτούσε την "ανάκριση" του τοπικού πληθυσμού σχετικά με το πολιτικό τους καθεστώς.

Η ψηφοφορία δεν ήταν μυστική και όποιος δεν ήθελε να γίνει Βέλγος έπρεπε να δηλώσει το πλήρες όνομα και τη διεύθυνσή του. Πολλοί ντόπιοι φοβόντουσαν αντίποινα ή ακόμη και απέλαση μετά την κατάταξή τους.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1920 το βασίλειο του Βελγίου φάνηκε να θέλει να πουλήσει την περιοχή πίσω στη Γερμανία. Η γαλλική κυβέρνηση είπε στους Βέλγους να σταματήσουν τις βελγο-γερμανικές συνομιλίες για τη συμφωνία.

Το 1940 τα νέα καντόνια ανακαταλήφθηκαν από τη Γερμανία στον Β'Παγκόσμιο Πόλεμο. Είχαν περάσει μόλις 20 χρόνια στο Βέλγιο, οπότε η πλειονότητα των κατοίκων των ανατολικών καντονιών εξακολουθούσε να θεωρεί τους εαυτούς της Γερμανούς. Μετά την ήττα της Γερμανίας το 1945 τα καντόνια περιήλθαν και πάλι στο Βέλγιο.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 το Βέλγιο χωρίστηκε σε τέσσερις γλωσσικές περιοχές, την ολλανδόφωνη φλαμανδική περιοχή, τη γαλλόφωνη περιοχή, τη δίγλωσση πρωτεύουσα των Βρυξελλών και τη γερμανόφωνη περιοχή των ανατολικών καντονίων. Το 1973 ιδρύθηκαν τρεις κοινότητες και τρεις περιφέρειες, στις οποίες παραχωρήθηκε εσωτερική αυτονομία. Συστάθηκε το νομοθετικό Κοινοβούλιο της γερμανόφωνης κοινότητας, το Rat der Deutschsprachigen Gemeinschaft. Σήμερα η Γερμανόφωνη Κοινότητα διαθέτει έναν βαθμό αυτοδιοίκησης, ιδίως σε γλωσσικά και πολιτιστικά θέματα, αλλά εξακολουθεί να αποτελεί μέρος της γαλλόφωνης Βαλλονίας.

Ορισμένοι θέλουν η γερμανόφωνη κοινότητα να είναι δική της περιφέρεια. Ένας από αυτούς είναι ο σημερινός υπουργός-πρόεδρος Karl-Heinz Lambertz.