Αλ-Αντάλος (αραβικά: الأندلس) ήταν η αραβική ονομασία που δόθηκε στα μέρη της Ιβηρικής Χερσονήσου που κυβερνούνταν από μουσουλμάνους ή Μαυριτανούς σε διάφορες περιόδους κατά την περίοδο μεταξύ 711 και 1492. Ως πολιτική επικράτεια ή επικράτειες, ήταν διαδοχικά επαρχία του Χαλιφάτου των Ομαγιάδων, του Χαλιφάτου της Κόρδοβα (929-1031) και, τέλος, των βασιλείων taifa (διάδοχων) του Χαλιφάτου της Κόρδοβα. Για μεγάλα τμήματα της ιστορίας της, ιδίως υπό το χαλιφάτο της Κόρδοβα, η Ανδαλουσία ήταν διάσημη για τη μάθηση και η πόλη της Κόρδοβα έγινε ένα από τα κορυφαία πολιτιστικά και οικονομικά κέντρα τόσο στη λεκάνη της Μεσογείου όσο και στον ισλαμικό κόσμο.
Αυτός ο πολιτισμός ήταν αρκετά προηγμένος στην αρχιτεκτονική και τον πολεοδομικό σχεδιασμό. Οι Μαυριτανοί ήταν πολύ πλούσιοι επειδή έλεγχαν το εμπόριο χρυσού από την αυτοκρατορία της Γκάνα στη Δυτική Αφρική. Έχτισαν πολλά όμορφα κτίρια σε όλη τη γη που έλεγχαν. Πολλά από τα μεγάλα κτίριά τους στέκονται ακόμη σε πόλεις της Ανδαλουσίας, όπως στη Σεβίλλη, τη Γρανάδα και την Κόρδοβα.
Η μουσουλμανική Ισπανία ήταν πολυπολιτισμική και συγκριτικά ανεκτική- Εβραίοι, Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι ζούσαν δίπλα-δίπλα. Υπήρχε επίσης ένας πληθυσμός saqaliba (απόγονοι Ευρωπαίων σκλάβων) κοντά στις μεσογειακές ακτές. Αν και αυτοί οι άνθρωποι αρχικά είχαν έρθει για να γίνουν σκλάβοι, ορισμένοι από αυτούς έγιναν στρατηγοί (όπως και ορισμένοι Μαμελούκοι σε ένα άλλο χαλιφάτο) και ορισμένοι στρατηγοί έγιναν κυβερνήτες των δικών τους πόλεων (taifas) για σύντομο χρονικό διάστημα.
Το 1236, η Reconquista (σταδιακή χριστιανική ανακατάκτηση) υπό τις δυνάμεις του Φερδινάνδου Γ' της Καστίλης έφτασε μέχρι το τελευταίο ισλαμικό οχυρό που είχε απομείνει, τη Γρανάδα. Η Γρανάδα μετατράπηκε σε υποτελές κράτος της Καστίλης για τα επόμενα 256 χρόνια, μέχρι τις 2 Ιανουαρίου 1492, όταν ο Μποαμπντίλ παρέδωσε τον πλήρη έλεγχο της Γρανάδας στον Φερδινάνδο και την Ισαβέλλα.