Προειδοποίηση Μιράντα

Έγκλημα

Στην υπόθεση Miranda v. Arizona, ένας άνδρας ονόματι Ernesto Miranda ομολόγησε ότι βίασε και δολοφόνησε ένα 17χρονο κορίτσι. Ο Μιράντα καταδικάστηκε και οδηγήθηκε στη φυλακή. Ωστόσο, ο ίδιος και οι δικηγόροι του άσκησαν έφεση κατά της καταδίκης του μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο. Υποστήριξαν ότι η ομολογία του Miranda δεν έπρεπε να χρησιμοποιηθεί ως αποδεικτικό στοιχείο επειδή:

• Η αστυνομία δεν του είπε ποτέ ότι είχε το δικαίωμα να έχει δικηγόρο
• Η αστυνομία δεν του είπε ποτέ ότι είχε "το δικαίωμα να παραμείνει σιωπηλός" (το δικαίωμα να αρνηθεί να απαντήσει σε ερωτήσεις). Αυτό ονομάζεται "δικαίωμα κατά της αυτοενοχοποίησης" (το δικαίωμα να μην πεις τίποτα που θα αποδείξει ότι διέπραξες έγκλημα). Προστατεύεται από την πέμπτη τροπολογία.

Απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου

Η έκτη τροπολογία προστατεύει το δικαίωμα σε δικηγόρο, αλλά το Ανώτατο Δικαστήριο είχε επίσης μόλις πρόσφατα λάβει δύο αποφάσεις-ορόσημα σχετικά με αυτό το δικαίωμα. Το 1963, το Δικαστήριο αποφάσισε στην υπόθεση Gideon v. Wainwright, 372 U.S. 335 (1963), ότι οποιοσδήποτε δικάζεται για έγκλημα έχει δικαίωμα σε δικηγόρο. Εάν το άτομο δεν μπορούσε να πληρώσει για δικηγόρο, η πολιτεία έπρεπε να του αναθέσει δωρεάν δικηγόρο. Την επόμενη χρονιά, το Δικαστήριο αποφάνθηκε σε μια άλλη υπόθεση-ορόσημο που ονομαζόταν Escobedo v. Illinois, 378 U.S. 478 (1964), ότι οποιοσδήποτε ύποπτος για έγκλημα είχε το δικαίωμα να έχει μαζί του δικηγόρο κατά την ανάκρισή του από την αστυνομία.

Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η αστυνομία πήρε την ομολογία του Μιράντα αγνοώντας τα δικαιώματά του και ακύρωσε την καταδίκη του Μιράντα. (Ο Μιράντα δικάστηκε ξανά, και ακόμη και χωρίς την ομολογία ως αποδεικτικό στοιχείο, καταδικάστηκε ξανά).

Το Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι η αστυνομία πρέπει να διασφαλίζει ότι οι ύποπτοι γνωρίζουν και κατανοούν τα δικαιώματά τους πριν από την ανάκριση. Συγκεκριμένα, η αστυνομία πρέπει να δίνει μια "προειδοποίηση Miranda" που να λέει στους υπόπτους ότι έχουν αυτά τα δικαιώματα:

• Το δικαίωμα να αρνηθεί να απαντήσει σε ερωτήσεις ("το δικαίωμα να παραμείνει σιωπηλός")
• Το δικαίωμα να έχει δικηγόρο (συμπεριλαμβανομένου του δημόσιου συνήγορου - ενός δωρεάν δικηγόρου, εάν ο ύποπτος δεν μπορεί να πληρώσει για δικηγόρο)

Ένα παράδειγμα προειδοποίησης Miranda που χρησιμοποιείται συχνά στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι το εξής:

Πολλοί άνθρωποι από όλο τον κόσμο γνωρίζουν αυτές τις λέξεις από την τηλεόραση και θεωρούν ότι πρόκειται για την "προειδοποίηση Miranda". Ωστόσο, δεν υπάρχει μία μόνο εκδοχή της προειδοποίησης Miranda. Διαφορετικοί άνθρωποι, αστυνομικά τμήματα και πολιτείες χρησιμοποιούν διαφορετικές λέξεις. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει πει ότι οι λέξεις μπορούν να αλλάξουν, αρκεί να υπάρχουν τα τέσσερα βασικά μέρη της προειδοποίησης. Σε απλά αγγλικά, είναι τα εξής:

1. Ο ύποπτος έχει το "δικαίωμα να παραμείνει σιωπηλός". Δεν είναι υποχρεωμένος να πει τίποτα και μπορεί να αρνηθεί να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση.
2. Οτιδήποτε λέει ο ύποπτος και σχετίζεται με ένα έγκλημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αποδεικτικό στοιχείο στο δικαστήριο για να αποδειχθεί η ενοχή του.
3. Ο ύποπτος έχει το δικαίωμα να έχει δικηγόρο.
4. Εάν ο ύποπτος δεν μπορεί να πληρώσει για δικηγόρο, εξακολουθεί να έχει δικαίωμα σε δικηγόρο. Το δικαστήριο θα τους ορίσει δωρεάν δικηγόρο.

Διαφορετικές εκδόσεις

Υπάρχουν τουλάχιστον 945 διαφορετικές εκδοχές της προειδοποίησης Miranda μόνο στα αγγλικά. Ορισμένες εκδόσεις προειδοποιούν τους μη πολίτες για το δικαίωμά τους να συμβουλευτούν το προξενείο της χώρας τους πριν συνεχιστεί η ανάκριση. Κάποιες προσπαθούν να καταστήσουν την προειδοποίηση ευκολότερη για να την κατανοήσουν οι ανήλικοι ή τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες, διανοητικές αναπηρίες ή ψυχικές ασθένειες. Ορισμένες μπορεί να ζητούν από τον ύποπτο να επιβεβαιώσει ότι κατανοεί την προειδοποίηση. Ωστόσο, μελέτες έχουν δείξει ότι στην πραγματικότητα τα άτομα αυτών των ομάδων συχνά δυσκολεύονται ακόμη περισσότερο να κατανοήσουν τις "απλούστερες" εκδοχές.

Η προειδοποίηση Miranda χρειάστηκε επίσης να μεταφραστεί σε πολλές διαφορετικές γλώσσες. Πολλά διαφορετικά αστυνομικά τμήματα διαθέτουν κάρτες που αναγράφουν την προειδοποίηση σε διάφορες γλώσσες. Άλλα χρησιμοποιούν μεταφραστές για να δώσουν την προειδοποίηση.

Ο νόμος ορίζει ότι η αστυνομία πρέπει να προειδοποιεί τον ύποπτο με την προειδοποίηση Miranda πριν αρχίσει να τον ανακρίνει. Εάν δεν το κάνει και ο ύποπτος ομολογήσει, η ομολογία αυτή μπορεί αργότερα να απορριφθεί στο δικαστήριο. Αυτό σημαίνει ότι το δικαστήριο μπορεί να αποφανθεί ότι η ομολογία δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αποδεικτικό στοιχείο σε δίκη. Μια ομολογία μπορεί επίσης να απορριφθεί εάν η αστυνομία έδωσε προειδοποίηση Miranda, αλλά την έδωσε με λάθος τρόπο ή δεν βεβαιώθηκε ότι ο ύποπτος την κατάλαβε. (Αυτό εξετάζεται περισσότερο στην ενότητα "Προβλήματα").

Για να είναι τα δικαιώματα Miranda θέμα σε μια δίκη, πρέπει να ισχύουν έξι πράγματα:

1. Ο ύποπτος έδωσε στην αστυνομία στοιχεία κατά τη διάρκεια ανάκρισης
2. Αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία ήταν πληροφορίες - κάτι που είπε ο ύποπτος στην αστυνομία (όχι ένα πράγμα, όπως τα ρούχα ή ένα δείγμα αίματος).
3. Ο ύποπτος έδωσε αυτά τα στοιχεία ενώ βρισκόταν υπό αστυνομική επιτήρηση (υπό κράτηση ή δεν του επιτρεπόταν να φύγει από την αστυνομία)
4. Ο ύποπτος έδωσε αυτά τα στοιχεία κατά τη διάρκεια αστυνομικής ανάκρισης
5. Ο ύποπτος γνώριζε ότι οι άνθρωποι που τον ανέκριναν ήταν αστυνομικοί
6. Η πολιτεία χρησιμοποιεί την ομολογία του υπόπτου κατά τη διάρκεια ποινικής δίκης

Αν αυτά τα έξι πράγματα είναι αληθινά, τότε η εισαγγελία πρέπει να το αποδείξει:

• Στον ύποπτο δόθηκε προειδοποίηση Miranda,
• Ο ύποπτος κατανόησε τα δικαιώματά του Miranda- και
• Ο ύποπτος αποφάσισε να μην κάνει χρήση των δικαιωμάτων του Miranda.

Εάν η εισαγγελία δεν μπορεί να αποδείξει καθένα από αυτά τα πράγματα, η ομολογία μπορεί να απορριφθεί.

Πολυπλοκότητα

Μελέτες πολλών διαφορετικών εκδοχών της προειδοποίησης Miranda έχουν δείξει ότι οι περισσότερες από αυτές είναι πολύπλοκες. Όσο πιο πολύπλοκη είναι η προειδοποίηση Miranda, τόσο πιο δύσκολο είναι να γίνει κατανοητή.

Για παράδειγμα, μια μελέτη του 2008 εξέτασε πόσο σύνθετες ήταν οι προτάσεις στη μέση προειδοποίηση Miranda. Βρήκαν μια βαθμολογία "πολυπλοκότητας προτάσεων" 48,96 - που σημαίνει ότι οι προτάσεις ήταν τόσο περίπλοκες όσο οι οδηγίες στα φορολογικά έντυπα των Ηνωμένων Πολιτειών. Σε ορισμένες από τις προειδοποιήσεις, οι πληροφορίες σχετικά με τα δικαιώματα Miranda ήταν πιο πολύπλοκες από ένα βιβλίο λογιστικής πανεπιστημιακού επιπέδου.

Ορισμένες περιοχές έχουν "απλουστευμένες" εκδοχές της προειδοποίησης Miranda. Ωστόσο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτές οι εκδόσεις δεν είναι πάντα πιο κατανοητές. Κάποιος θα χρειαζόταν αναγνωστικές και γλωσσικές δεξιότητες επιπέδου λυκείου για να κατανοήσει ορισμένες από αυτές.

Σε μια μελέτη 560 διαφορετικών αγγλικών εκδόσεων της προειδοποίησης Miranda, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένα άτομο θα χρειαζόταν δεξιότητες ανάγνωσης 7ης δημοτικού για να κατανοήσει τις απλούστερες εκδόσεις. Για να κατανοήσει κάποιος τις πιο περίπλοκες προειδοποιήσεις Miranda, θα χρειαζόταν διδακτορικό επίπεδο εκπαίδευσης (το υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης που μπορεί να αποκτήσει κάποιος σε πανεπιστήμιο).

Παρεξήγηση

Σύμφωνα με την Αμερικανική Ψυχολογική Ένωση, οι άνθρωποι έχουν συνηθίσει να ακούνε την προειδοποίηση Miranda στην τηλεόραση και νομίζουν ότι κατανοούν τα δικαιώματά τους. Ωστόσο, μια μελέτη του 2011 από τον Richard Rogers αναφέρει ότι πολλοί άνθρωποι δεν κατανοούν τα δικαιώματα Miranda ή έχουν λανθασμένες πεποιθήσεις σχετικά με αυτά. Για παράδειγμα, ο Rogers διαπίστωσε ότι το 31% των κατηγορουμένων που περίμεναν για δίκη στο Τέξας και την Οκλαχόμα δεν καταλάβαιναν το δικαίωμά τους να παραμείνουν σιωπηλοί. Πίστευαν ότι αν δεν απαντούσαν σε ερωτήσεις, το δικαστήριο θα το χρησιμοποιούσε αυτό ως απόδειξη της ενοχής τους. Ο Rogers διαπίστωσε επίσης ότι το 36% των φοιτητών πίστευε το ίδιο πράγμα.

Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι οι περισσότεροι ανήλικοι (παιδιά και έφηβοι) - και πολλοί ενήλικες - δεν κατανοούν αρκετά καλά τα δικαιώματά τους ώστε να αποφασίσουν πότε να τα χρησιμοποιήσουν και πότε να παραιτηθούν από αυτά (να μην τα χρησιμοποιήσουν). Για παράδειγμα, σε μια μελέτη, ένας ερευνητής ζήτησε από ανηλίκους και ενήλικες να επαναλάβουν την προειδοποίηση Miranda με δικά τους λόγια. Ο ερευνητής τους ζήτησε επίσης να ορίσουν έξι από τις πιο σημαντικές λέξεις της προειδοποίησης Miranda, όπως "συμβουλευτείτε", "διορίστε" και "δικηγόρος". Τέλος, ο ερευνητής εξέτασε αν μπορούσαν να κατανοήσουν διαφορετικές εκδοχές της προειδοποίησης Miranda. Διαπίστωσε ότι:

• Μόνο ένας στους πέντε ανηλίκους (20,9%) κατάλαβε και τα τέσσερα μέρη της προειδοποίησης Miranda. Λίγο περισσότεροι από δύο στους πέντε ενήλικες (42,3%)
• Περισσότεροι από τους μισούς ανηλίκους (55,3%) και σχεδόν το ένα τέταρτο των ενηλίκων (23,5%) δεν κατάλαβαν τουλάχιστον ένα από τα τέσσερα μέρη της προειδοποίησης.
• Οι ανήλικοι που δεν κατανοούσαν τα δικαιώματά τους ήταν πιο πιθανό να παραιτηθούν από αυτά (να μην τα χρησιμοποιήσουν)
• Τα φτωχότερα παιδιά ήταν πιο πιθανό να παραιτηθούν από τα δικαιώματά τους

Ανήλικοι

Καμία απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου ή ομοσπονδιακός νόμος δεν έχει αναφέρει ποτέ ότι τα παιδιά πρέπει να έχουν μαζί τους γονέα ή δικηγόρο κατά την ανάκριση. Περίπου 12 πολιτείες έχουν επιλέξει να προσθέσουν επιπλέον προστασία για τους ανηλίκους στις πολιτείες τους, όπως το να μην αφήνουν τους ανηλίκους να παραιτηθούν από τα δικαιώματα Miranda χωρίς την παρουσία γονέα ή κηδεμόνα. Ωστόσο, οι περισσότερες πολιτείες δεν το έχουν κάνει αυτό. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες πολιτείες, οι ανήλικοι μπορούν να παραιτηθούν από τα δικαιώματά τους μόνοι τους.

Μια διάσημη μελέτη που έγινε από τον Richard Rogers και άλλους το 2008 εξέτασε τις προειδοποιήσεις Miranda που προορίζονταν για απλοποιημένες εκδόσεις για ανηλίκους. Διαπίστωσε ότι αυτές οι προειδοποιήσεις ήταν μεγαλύτερες από τις μη απλουστευμένες εκδόσεις- ορισμένες είχαν έως και 526 λέξεις. Η κατανόησή τους απαιτούσε επίσης υψηλότερα επίπεδα ανάγνωσης και ικανότητες από ό,τι οι εκδόσεις για ενήλικες.

Μια άλλη μελέτη, που πραγματοποιήθηκε το 2013, διαπίστωσε ότι οι 16χρονοι και οι 17χρονοι που κατηγορούνται για κακούργημα παραιτούνται σχεδόν πάντα από τα δικαιώματά τους Miranda. Παραιτήθηκαν από τα δικαιώματά τους στο 93% των περιπτώσεων, ενώ οι ενήλικες παραιτήθηκαν από τα δικαιώματά τους στο 80% των περιπτώσεων. Ειδικά όταν οι ανήλικοι παραιτούνται από τα δικαιώματά τους και συμφωνούν να μιλήσουν στην αστυνομία χωρίς δικηγόρο, είναι πολύ πιο πιθανό να ομολογήσουν κάτι που στην πραγματικότητα δεν έκαναν. Εξετάζοντας ανθρώπους που αποδείχθηκαν αθώοι, μελέτες διαπίστωσαν ότι το ένα τρίτο έως τα δύο πέμπτα των αναληθών ομολογιών προέρχονταν από ανηλίκους. Η αστυνομία έλαβε σχεδόν 7 στις 10 από αυτές τις ψευδείς ομολογίες από παιδιά ηλικίας 15 ετών και κάτω.

Μια έκθεση του Αμερικανικού Δικηγορικού Συλλόγου προτείνει αυτή την εκδοχή της προειδοποίησης Miranda για τους ανηλίκους:

Γλώσσες

Η μετάφραση της προειδοποίησης Miranda σε άλλες γλώσσες δημιουργεί ειδικά προβλήματα. Υπήρξαν πολλές περιπτώσεις στις οποίες οι ομολογίες υπόπτων αμφισβητήθηκαν και απορρίφθηκαν στο δικαστήριο λόγω προβλημάτων στην παροχή της προειδοποίησης Miranda σε άλλες γλώσσες. Για παράδειγμα, από το 1993 έχουν γίνει αγωγές σχετικά με:

• Οι ύποπτοι που μιλούν αραβικά, καντονέζικα, ντίνκα, κορεάτικα, κινεζικά μανδαρινικά, σομαλικά και ισπανικά να λαμβάνουν προειδοποιήσεις Miranda στα αγγλικά
• Οι ύποπτοι που μιλούν ισπανικά και βραζιλιάνικα πορτογαλικά έλαβαν γραπτές προειδοποιήσεις Miranda που δεν μεταφράστηκαν σωστά
• Η αστυνομία χρησιμοποίησε μεταφραστές που έκαναν λάθη, δεν ήξεραν πώς να μεταφράσουν νομικές λέξεις ή απλώς δεν μιλούσαν πολύ καλά τη γλώσσα του υπόπτου.
• Η αστυνομία χρησιμοποίησε μεταφραστές που δεν μιλούσαν καθόλου τη γλώσσα του υπόπτου

Η προειδοποίηση Miranda είναι επίσης δύσκολο να μεταφραστεί σε ορισμένες γλώσσες. Δεν έχουν όλες οι γλώσσες λέξεις για τις ίδιες ιδέες με τα αγγλικά. Για παράδειγμα, η αμερικανική νοηματική γλώσσα δεν έχει σημάδια για νομικές λέξεις όπως "δικαιώματα".

• Miranda v. Arizona
• Πέμπτη τροπολογία του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών (προστατεύει το δικαίωμα να παραμείνει σιωπηλός)
• Έκτη τροποποίηση του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών (προστατεύει το δικαίωμα σε δικηγόρο)
• Gideon v. Wainwright (προστατεύει το δικαίωμα να έχει κανείς δικηγόρο για οποιαδήποτε ποινική κατηγορία, δωρεάν αν χρειαστεί)
• Escobedo v. Illinois (προστατεύει το δικαίωμα να έχει κανείς δικηγόρο όταν ανακρίνεται από την αστυνομία)